Gecenin Karanlığındaki Suretsiz Kelimeler

 
 
 
  
 
    Aşık olmakla sevmek arasındaki farkı sormuşlar (?) Cevaplamış Üstat: Senin baktığına herkes bakar; ama senin onda görebildiğini herkes göremez. Herkes aşık olabilir; ama hiç kimse senin gibi sevemez. Tek fark sensin. Seni özel kılan sevdiğin değil, sevgin...
 
 
   Öyle bir andır ki o  hani yalnızlığını paylaşacak ,seninle mutlu olup, seninle hüzünlenecek tek bedende iki insan olacağın, kalbimin sahibi dediğin biri vardır..O an gelene kadar bilemezsin kim olduğunu  taki onu karşında görene kadar.. Tek bir görüşte nereden anlayabilirsin ki abartıyorsun diyebilirsin bana ama o anı yaşayandan daha iyi kim bilebilir.İnan hissediyorsun bir yerlerde bu dediklerimi onu karşın da gördüğünde.
 
 
   Ben onu ilk karşımda gördüğümde aramızda okulun demir parmaklıkları vardı.İyiki de vardı çünkü heyecandan kalbim o kadar hızlı atıyordu ki anlayacak diye korkuyordum.Eli elime değdiği o an ilk defa sanki kalbim yerinden fırlayacak gibi unutamam. Ne kadar gizleyeme çalışsam da o da fark ediyordu.Bir gün bana, hiç bir şey söylemesen bile o kalbimin atışı ,sendeki beni anlatmaya yetiyor demişti..
 
 
  Onsuz geçen zamanlar o kadar anlamsız geliyordu ki günün onsuz geçen anlarını hemen atlayıp ona kavuşmak istiyor gözlerinde bizi görmeyi iple çekiyordum.Kelimelerin yetmediği bazı anlar vardır.İşte o zamanlarda kelimelerden arınıp göz göze konuştuğumuz o anları unutmam mümkün olmayan  anılar bende.
 
 Ama onsuz yapamam dediğin zamanlar bazen sadece lafta kalıyor.Kopuyorsun isteyerek yada istemeyerek.Ellerinden kopup gidişine dur diyemiyorsun ,dikilemiyorsun karşına o zalim gururunu ayaklar altına alıp gidemezsin diyemiyorsun.Diyemiyorsun sen böyle çekip gitsen de kalbimdeki sen ne olacak.
 
   İnsan birini çok sevince onun gitmesine dayanamıyorsun işte, veda edemiyorsun mesela.Sessizce izliyorsun gidişini.İçinde kopan fırtınaları dudaklarına vurup gitme kal diyemiyorsun.Ardından bakıyor,bakıyor.Özlüyorsun hem de çok özlüyor.Kimseyi yerine koyamıyorsun,birilerinin gelip boşluğunu doldurmasından korksan da herkeste onu arıyorsun.Aslında her gelen daha çok hatırlatıyor sana onu.Kimseyi onun kadar sevemeyeceğine inandırıyorsun kendini.Yokluğuna alışmayı değil de boşluğuna tutunmayı seçiyorsun belki de.Ama öyle olmuyor,hiç ummasan da bir gün her şey bitiyor.Tek seferde ,acısız.Tanrı boş durmuyor, biri daha çıkıyor karşına ve her şey yeniden başlıyor.